Van voordat ik me kan herinneren hebben we thuis wel een huisdier en zeker een hond gehad: Onze ouders en met name mamma, liefkozend "Pikel" genoemd, heeft zich daar van meet af aan hard voor gemaakt. Van Boxers tot bastaards hebben dan ook de revue gepasseerd om samen met ons hun leven, lief en leed te delen. Een onvergetelijk geweldige tijd!!!
DANK JE WEL PIKEL!!!
(Pikel met Irie en Pikel met Yoko)
|

|
|
Voorafgaand aan Irie werd ons eigen huishouden gedeeld met een vrijwel geheel witte Parson Jack Russell Terriër, die naar de naam Kathy luisterde. Deze dame was echter van pup af aan een medisch zorgenkindje en overleed dan ook tot groot verdriet van ons op de voor haar toch respectabele leeftijd van zes jaar...
|
Kathy
( m. Gulabin's Ashley, v. Tarsia Lohman )
29-4-1996 - 14-6-2002
Kathy was een vriendin om nooit
te vergeten en voor haar schreef
ik:
"Ren maar, spring maar, ga
je gang.
Leef je uit en wees niet bang!
Kijk je bal, die stuitert door.
Nu niet meer wachten; ga maar hoor."
|
|
|
Toen werd het stil: Doodstil! Dat, terwijl we juist onze gedachten hadden laten gaan over een nieuw blafkameraadje...
Hoe we vervolgens op de Schnauzer gekomen zijn? Tja da's
'n family-affair...
Op de foto het geweldige hondje Summer-Dazzle
From Sweet Gentility dat toevallig van wel zeer
naaste familieleden is.
Kennismaking met dit lid van het Gilde der Dwergelijke
Snorrebaarden was zo geweldig dat we hebben besloten
tot aanschaf van een pupje over te gaan...
|
|
... En toen?
Toen wilde 't ongelooflijke toeval dat de zus
van Summer, de Dwergschnauzer Eefje-Dazzle From
Sweet Gentility, loops en gedekt zou worden! Pappa
zou Polleke-Britt van d'n Oppasser worden.
Tja, van het één kwam het ander
en precies 63 dagen later, op 28 augustus 2002,
werden 8 puppies geboren: 5 Reutjes en 3 teefjes...
Zoals je begrijpt wilden we ook een Summertje,
dus hadden we ons aangemeld voor een Teefje van
Eefje...
|
|
Uiteindelijk was het zover en konden we bij de
Geldropse familie Sijkens van kennel "From
Sweet Gentility" de acht nieuwe leventjes uit
de allereerste worp van Eefje aanschouwen!
Het onthaal in de Sluisstraat was erg hartelijk
en duidelijk merkbaar was dat deze mensen zeer begaan
zijn met hun honden.
Natuurlijk raak je vertederd bij de aanblik
van zoveel zachte, hulpeloze en krioelende bontjes
maar toch bleek de keuze
snel gemaakt: Op de een of andere manier spreekt
de één je toch meer aan dan de ander...
|
|
|
De daaropvolgende weken leken wel
jaren te duren en vol verwachting keken we naar
alle inmiddels verzamelde spulletjes, elke dag in
onze gedachten afstrepend...
|
|
|

Uiteindelijk was het dan zover en
reisden we af naar Geldrop om ons teefje op te halen!
Het weerzien was even warm, ontroerend, spectaculair,
schattig en hoe je nog meer wilt noemen: Familie
Sijkens was weer net zo geweldig als de vorige keer
en de acht babypups waren "uitgegroeid"
tot schitterende kleuterhondjes...
|

|
| |
|

|
|
|
|
Ons dametje was nog net zo fantastisch
als voorheen en na uitwisselen van informatie,
koffie, gebak en nog wat meer koffie was het tijd
geworden om op huis aan te gaan: Deze keer mét
onze dwerg in de auto!!!
|
|