©Ingrid den Boer

Klinkt goed natuurlijk, maar ja; hoe realiseer je nou zoiets?

Ik zou ervoor kunnen kiezen om een speciaal voor dit doel ontworpen sieraad te laten maken. Maar ja, dat zou ik kunnen verliezen ( geloof me, in het kwijtraken van voor mij zeer waardevolle sieraden ben ik zeer bedreven )...
Daarnaast ben je in sommige belangrijke situaties nou net verplicht je sieraden af te doen. En dat zou nou net voelen als irie - al dan niet tijdelijk - te moeten vergeten en Irie achter te moeten laten...
Al met al is zo'n sieraad voor mij dan ook geen optie!

Dankzij m'n geweldige zus, de bijzonder getalenteerde Ingrid den Boer ben ik in het bezit van schitterende foto's van Irie, haar kids en haar avonturen.
Maar ja, zoals je weet kan je je kostbaarste foto's niet altijd en overal bij je hebben...
Daarnaast kunnen fotoalbums verloren gaan en computers crashen...
IK MOET ER NIET AAN DENKEN!!!

©Ingrid den Boer

Al geruime tijd had ik het idee en langzamerhand begon het meer en meer vorm te krijgen. In September 2010 was het dan ook zover: Ingrid en ik gingen Tattoo-shoppen!

Tattoo-shoppen? Ja, om uit te vinden waar en door welke kunstenaar Irie het beste tot haar figuurlijke en letterlijke recht zou kunnen komen. (Immers, elke kunstenaar heeft eigen specialiteiten en bepaald niet elke schilder is een Rembrandt, nietwaar?)

Na zoeken en bezoeken kwamen we uiteindelijk in Hoek van Holland. Vanaf het allereerste moment dat we de shop betraden voelden Ingrid en ik dat dit het juiste adres was. Shop-eigenaars en Tattoo-artists Tim en Annemarie Mansveld en Niels de Kok gaven ons van meet af aan het gevoel welkom te zijn en exact te begrijpen wie, wat, waar en natuurlijk hoe vorm te kunnen geven!!!

Nogmaals, elke kunstenaar - en dus ook een tattoo-artist - heeft een specialiteit en voor deze specifieke taak zou Niels degene zijn die dit kunstwerk zou gaan vormgeven, tekenen en tenslotte tattoeren.

Voorafgaand aan het moment suprème had Niels een tattoo getekend van Irie.

Deze tekening moest eerst op exact de juiste plaats zitten. Niet te hoog en niet te laag. Een beetje meer gedraaid ( Irie moest immers op eigen benen staan ) en een ietsje meer naar het midden...

Uiteindelijk was de juiste plek gevonden en kon Niels beginnen.

Eerst tekende Niels voorzichtig de belangrijkste lijnen en daarna begon hij met het invullen van de vlakken...

Nou klinkt dat invullen van de vlakken als een emmer tattoo-inkt pakken, erin gooien en dan maar wachten tot alles droog is. Dit is echt verre van de waarheid: Elke haartje, elke schaduw, elk plekje is een voor een getekend...

Een heel nauwgezette job die ook nog eens bijzonder veel geduld kost!

Niels werkte met ongelooflijke precisie: Continu het geheel schoonmakend en het overzicht controlerend om vervolgens weer een volgende stap te maken zorgde hij dat de lijntjes Irie werden...

Was het pijnlijk?
Ik vond het daadwerkelijke tattoeren op deze plek niet zo pijnlijk - het voelde als een hevig krassen - maar ik kan me voorstellen dat er andere delen van het lichaam zijn waar het veel en veel meer zeer zou doen.
Tot mijn grote verrassing was het continu in deze specifieke houding stilzitten veel pijnlijker. En dat komt nou juist weer wel door deze locatie...

Geduldig bleef Niels doorwerken tot hij uiteindelijk tevreden en blij was met zijn creatie. Ingrid - die Irie had zien ontstaan deelde zijn gevoelens en toen ik het resultaat goed kon zien ( ik had het alleen maar in stukjes en vooral ondersteboven en schuin gedraaid ) was ik ook helemaal happy!!!
FABULOUS WORK NIELS!!!